Rząd nieskazitelnie białych, nowoczesnych budynków wydaje się nie obiecywać zbyt wiele tym, którzy przybywają na La Palmę drogą morską. Wystarczy jednak zajrzeć głębiej – tam, gdzie rząd białych ścian ustępuje miejsca zielonym tarasom upraw i wulkanicznym wzgórzom, a od razu chce się spenetrować całą wyspę. Bez pośpiechu! Z przystani promowej nie widać bowiem czarującej starówki, gdzie wokół uroczych, małych placyków zobaczyć można wspaniałe przykłady starej wyspiarskiej architektury.

Najważniejszą ulicą Santa Cruz jest Calle O’Daly (przez mieszkańców nazywana Calle Real), upamiętniająca swą nazwą irlandzkiego kupca, który niegdyś osiedlił się w mieście, a główną budowlą przy niej – XVII-wieczny, późnorenesansowy Palacio de Salazar (obecnie siedziba biura informacji turystycznej). Po obu stronach deptaka, we wnętrzach wiekowych przeważnie kanaryjskich rezydencji, mieszczą się sklepy, bary i biura. Do skromnej pustelni Ermita de Nuestra Seńora de la Luz na wzgórzu (za plaza de la Constitución, niedaleko poczty) wychodzi się schodami. Wzniesiona w 1680 r. sumptem cechu żeglarzy i rybaków, poświęcona ich patronowi, świętemu Telmo, wiernie strzeże portu. Ermita udostępniana jest zwiedzających tylko w weekendy między 19.00 a 21.00. Wewnątrz znajduje się bogato zdobiony barokowy ołtarz, widoczny z zewnątrz przez okno we wschodniej bramie kaplicy.